Wandelen rond Cómpeta

 Het was juni, en Cómpeta ligt op zo'n 650 meter hoogte, dat voel je meteen. Vandaag geen lange, zware klim, maar een aantal routes voor mensen die graag de natuur ingaan zonder meteen een alpiene expeditie te plannen. Ik heb drie opties voor je, van makkelijk tot iets pittiger. Ideaal als je net als ik liever rustig aan doet, maar toch wat wilt zien. Die hoge ligging zorgt hier trouwens voor een iets mildere temperatuur dan aan de kust, wat in de zomer best welkom is. ### Het karakter van Cómpeta Cómpeta is zo'n klassiek wit dorp, maar dan hoog in de heuvels. Een van de `pueblos blancos` van [de Axarquía](/nl/blog/wandelinspiratie-axarquia), met smalle, steile straatjes, bloembakken aan de muren en overal kleine barretjes. Wat dit dorp echt onderscheidt, is de wijn. Hier maken ze de bekende `vino dulce`, een zoete dessertwijn, perfect na een goede maaltijd. Je ziet overal wijngaarden, zelfs aan de rand van het dorp. Het is minder toeristisch dan Frigiliana, waar ik eerder over schreef, en daardoor voelt het hier net iets meer 'echt' Spaans. De rust is hier voelbaar, zelfs met de toeristen die er overdag rondlopen. Geen grote resorts, geen luide muziek, alleen het geluid van vogels en af en toe een dorpsbewoner die voorbij wandelt. Cómpeta staat ook bekend als uitvalsbasis voor wandelaars. Veel routes beginnen hier, het dorp grenst direct aan het Sierra de Almijara natuurpark. Dit betekent dat je vanuit het dorp zo de natuur inloopt, zonder eerst met de auto te hoeven rijden. Er zijn een paar winkeltjes waar ze wandelkaarten verkopen en wat basisuitrusting. Ik zag er zelfs een plek waar ze gespecialiseerd zijn in de lokale honing, een tip voor wie iets authentieks wil meenemen.  ### Een rondje door de dorpskern Begin je wandeltocht bij de Plaza Almijara, het levendige hart van Cómpeta, waar de kerk staat. Vanaf hier loop je door de smalle, kronkelende straatjes naar boven, richting het uitzichtpunt bovenaan het dorp. Overal kom je trappetjes tegen, dus vlakke schoenen zijn geen overbodige luxe. Onderweg zie je de details van de traditionele architectuur: smeedijzeren balkons, kleurrijke tegels en vaak schaduwrijke binnenplaatsjes. Loop over de Calle San Antonio, één van de hoofdstraatjes, en sla dan een willekeurige steeg in. Zo ontdek je de échte sfeer. Deze route duurt ongeveer 30-45 minuten, afhankelijk van hoe vaak je stopt voor een foto of een blik in een van de kleine winkeltjes. Het eindpunt is het uitzichtpunt van Cómpeta, waar je een prachtig uitzicht hebt over de vallei en de Middellandse Zee in de verte. Op heldere dagen zie je zelfs de kust van Marokko, maar vandaag was het iets te heiig. Vanaf het uitzichtpunt kun je dan afdalen via een andere route richting het onderste deel van het dorp. Je komt dan langs een paar van de oudere huizen van het dorp, sommige met muren die al eeuwen staan. Houd je ogen open voor de kleine mozaïeken en plaquettes die de geschiedenis van het dorp vertellen. Voordat je het weet sta je weer op de Plaza Almijara, klaar voor een welverdiend drankje of hapje.  ### Praktisch op pad Cómpeta bereik je het makkelijkst met de auto. Vanaf Nerja rijd je er in ongeveer 40 minuten heen, de weg is goed onderhouden, zij het wat bochtig richting de bergen. Parkeren kan aan de rand van het dorp, er zijn een paar gratis parkeerplaatsen vlak bij de ingang van het centrum. Volg de bordjes `P` aan de rand van het dorp. In het dorp zelf rijden is geen goed idee, de straten zijn smal en steil. Het is zeker geen dorp voor mensen die slecht ter been zijn; er zijn veel trappen en hellingen. Met het openbaar vervoer is Cómpeta lastiger te bereiken. Er rijdt een bus vanuit Vélez-Málaga, maar de frequentie is laag en de reistijd lang. Een taxi is een optie, maar prijzig. Een huurauto is de beste keuze. Voor de wandelingen raad ik je aan om minstens een liter water per persoon mee te nemen, zeker in de zomermaanden. En vergeet een goede zonnebrandcrème niet, de zon is krachtig op de berghellingen overdag. ### Het beste moment voor Cómpeta De beste tijd om Cómpeta te bezoeken is in de lente (april-mei) of de herfst (september-oktober). Dan zijn de temperaturen het mildst voor wandelingen en is de natuur op z'n mooist, volop in bloei of met herfstkleuren. In de zomer, vooral in juli en augustus, kan het heet worden, zelfs op deze hoogte. Ga dan vroeg in de ochtend als je een langere wandeling plant, of juist aan het einde van de middag. Ook ‘s avonds is Cómpeta leuk, als de zon ondergaat en het dorp tot leven komt met de locals die een `paseo` maken en op de terrasjes zitten. Er is elk jaar in augustus het `Noche del Vino`-festival, een groot feest ter ere van de wijn. Dan is het hier wel extreem druk en parkeren bijna onmogelijk, maar de sfeer is uniek. Persoonlijk vind ik de vroege ochtend het fijnst. Dan is het nog rustig, hoor je de vogels zingen en kun je de koele berglucht inademen. Pak een koffie, loop een rondje en je ziet hoe het dorp wakker wordt. Dat is de perfecte start van je dag hier. ### De Acebuchal Route: Een vleugje geschiedenis en natuur Deze route is ideaal voor beginners en biedt een prachtige mix van natuur en geschiedenis. Je begint aan de rand van Cómpeta, waar het asfalt overgaat in een breder zandpad. Vanaf hier ruik je meteen de dennennaalden en de wilde tijm die langs de kant van de weg groeien. Het pad daalt geleidelijk af, wat de wandeling erg toegankelijk maakt. Na ongeveer een uur lopen, afhankelijk van je tempo en of je onderweg nog stopt voor foto's van de weidse uitzichten, kom je aan in het 'vergeten dorp' El Acebuchal. Dit dorp, dat tijdens de Spaanse Burgeroorlog verlaten moest worden, is de laatste jaren prachtig gerestaureerd. De witte huisjes liggen er vredig bij, omringd door olijfbomen en amandelbomen. Het geluid van de krekels is hier oorverdovend in de zomer, en de stilte die daartussen valt, is bijna voelbaar. Bij El Acebuchal vind je een restaurant, Restaurante El Acebuchal. Hier kun je terecht voor een welverdiende pauze. Ik raad je aan om de `Jabalí` (everzwijn) te proeven, een lokaal gerecht dat hier op traditionele wijze wordt bereid. De geur van het geroosterde vlees met knoflook en rozemarijn is onweerstaanbaar na zo'n wandeling. Geniet van een glas lokale wijn op het terras, terwijl je uitkijkt over de vallei. Het is een plek waar de tijd even stil lijkt te staan. De terugweg is dezelfde route, maar dan bergop. Omdat het geleidelijk stijgt, is het goed te doen, zelfs voor beginners. De totale duur van deze wandeling is ongeveer 3-4 uur, inclusief een stop in El Acebuchal. Neem voldoende water mee, want drinkpunten kom je verderop niet tegen. De zon kan hier in het open veld behoorlijk branden, dus een hoed en zonnebrand zijn een must. De paden zijn breed en goed begaanbaar, dus je hebt geen speciale wandeluitrusting nodig, maar stevige schoenen zonder al te veel profiel zijn wel prettig. ### De Río Patamalara: Water, schaduw en frisheid Een iets andere ervaring biedt de wandeling langs de Río Patamalara, vooral tijdens warmere dagen. Deze route is minder bekend bij de grote horde toeristen en begint iets buiten het dorp, aan de kant van de weg richting Canillas de Albaida. Je parkeert je auto langs de weg (er is geen officiële parkeerplaats, zoek een veilige plek in de berm) en volgt een smal pad dat afdaalt naar de rivierbedding. Hier loop je letterlijk *door* de rivier, dus waterschoenen of oude gympen zijn essentieel. Het water is in de zomer meestal niet dieper dan enkeldiep, maar dat maakt het juist zo verkoelend. Het zachte geruis van het stromende water, de afwisseling van zon en schaduw onder de oleanders en riet langs de oever, het zorgt voor een heel andere sfeer dan de drogere bergpaden. Onderweg kom ik vaak kleine poeltjes tegen waar ik even mijn voeten in dompel. Het water is heerlijk fris, en de modder tussen mijn tenen voelt natuurlijk aan. Let wel op de stenen; sommige kunnen glad zijn. Je komt langs kleine watervalletjes en plekken waar het water wat dieper is, perfect voor een snelle plons. Voorzichtigheid is geboden, want het pad is niet gemarkeerd en bestaat uit losse kiezels en soms glibberige rotsen. Je volgt de rivier zo ver als je wilt; ikzelf keer meestal om na ongeveer anderhalf uur heen en terug, dan heb ik genoeg gezien en genoten van de koelte. Het is de ideale plek om even de hitte van de middag te ontvluchten en je batterijen op te laden in een oase van rust. De geur van natte aarde, munt en af en toe een vleugje lavendel waait hier door de lucht. Dit is echt een route voor degenen die even willen ontsnappen aan de gebaande paden en de zintuigen willen prikkelen met de geluiden en geuren van pure natuur. Houd er rekening mee dat er geen voorzieningen zijn langs deze route, dus neem voldoende water en eventueel een snack mee.