El acebuchal ontdekken in de Axarquia

 ### Het verborgen dorp El Acebuchal ontdekken Ik was eerlijk gezegd een beetje sceptisch toen ik voor het eerst hoorde over El Acebuchal, het 'verloren dorp' in de bergen. Ik rijd genoeg rond hier en dacht dat ik de meeste bijzondere plekjes wel kende. Toch zette ik die ochtend de auto in beweging, op zoek naar dit beloofde land van rust en geschiedenis. Vanaf Nerja is het een ritje van ongeveer 40 minuten, waarbij je de eerste helft over de snelweg gaat en daarna een slingerende bergweg opduikt. Let goed op de afslag naar El Acebuchal, want die is redelijk bescheiden. Het laatste stuk, zo'n 2 kilometer, is een onverharde weg. Geen probleem voor een normale auto, maar het kan stoffig zijn. Je mag aan de zijkant parkeren zodra de bebouwing begint, zo'n veertig meter voor de 'officiële' entree.  Het dorp zelf ligt midden in het natuurpark *Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama* en bestaat uit een verzameling witgekalkte huizen, die prachtig afsteken tegen de groene bergen. De geschiedenis van El Acebuchal is ronduit fascinerend. Het werd tijdens de Spaanse Burgeroorlog verlaten en bleef decennia lang een spookdorp, totdat [het begin](/nl/blog/grotten-begin-nerja) 21e eeuw weer werd herbouwd door de oorspronkelijke bewoners en hun nazaten. Die geschiedenis voel je echt wanneer je door de smalle straatjes loopt; elk huis vertelt een verhaal. Er is één restaurant, El Acebuchal genaamd, dat gerund wordt door de familie die een van de drijvende krachten achter de herbouw was. De specialiteit is wildstoofschotel, zoals hert of zwijn. Ik heb de hertenstoof geprobeerd en die is echt de moeite waard — stevig, vol van smaak en een perfecte maaltijd na een wandeling in de bergen. Binnen is het een en al rustieke charme, met oude foto's en gebruiksvoorwerpen die de geschiedenis van het dorp illustreren. Buiten zit je heerlijk op het terras tussen  Naast het restaurant is er een klein winkeltje waar je lokale producten kunt kopen, zoals honing, olijfolie en kruiden. Leuk om iets mee terug te nemen voor thuis. Wat ik vooral aanraad, is om na de lunch of na de rondgang door het dorp, even een van de wandelroutes te pakken. Er starten verschillende routes vanuit het dorp, variërend in lengte en moeilijkheidsgraad. Dat is de beste manier om de omgeving echt in je op te nemen en de stilte te ervaren. Let wel op: neem voldoende water mee en draag stevige schoenen. El Acebuchal is een plek die je echt verrast en die je een heel ander deel van [de Axarquía](/nl/blog/7-verborgen-parels-rond-nerja-en-de-axarquia-die-toeristen-vaak-missen) laat zien dan de drukke kust. ### Wandelen door de kloof van Río de La Cueva vlakbij Frigiliana  Na een stevige maaltijd in El Acebuchal is het een goed idee om de benen te strekken. Vlakbij Frigiliana, een van de mooiste witte dorpen van Andalusië, ligt de Río de La Cueva. Veel mensen lopen de bekende Chillar-rivier, maar de Río de La Cueva is minder druk en biedt een vergelijkbare ervaring, vooral in de lente. Voor de start van deze wandeling zet je de auto neer bij het parkeerterrein van de Fábrica de Luz. Je volgt de brede, onverharde weg omhoog. Na ongeveer een kilometer kom je bij een splitsing. Ga hier linksaf het pad op dat afdaalt richting de rivierbedding. Je merkt al snel dat de vegetatie dichter wordt en de temperatuur prettiger. Het pad is redelijk begaanbaar, maar trek wel stevige schoenen aan die nat mogen worden. Je loopt hier geregeld door ondiep water, zeker in het voorjaar. De klaterende geluiden van het water zijn overal om je heen. De wandeling door de kloof is geen vastgestelde route met bordjes, maar eerder een avontuur door de rivierbedding. Ongeveer anderhalve kilometer verderop in de kloof, na wat klauterwerk over rotsen en door het water, kom je bij een indrukwekkende waterval. Dit is een goede plek voor een pauze. De omweg om daar te komen is niet heel lang en zeker de moeite waard. Let wel op: in de lente kan het water na hevige regenval hoger staan, wat de tocht iets uitdagender maakt. Over het algemeen is deze route goed te doen voor de meeste mensen met een redelijke conditie. Neem voldoende water en eventueel wat snacks mee, want onderweg kom je geen faciliteiten tegen. Voor de terugweg volg je dezelfde route. Houd rekening met ongeveer twee tot drie uur voor de hele tocht, afhankelijk van hoe vaak je stopt voor foto's of om van de omgeving te genieten. ### De smaak van lokaal gebakken brood in Comares Na de adrenaline van de Río de La Cueva, is Comares een prettige afwisseling. Het dorp, bekend als het 'balkon van [de Axarquía](/nl/blog/fietsen-rond-nerja-ontdek-de-axarquia-op-twee-wielen)', biedt meer dan alleen uitzicht — de lokale bakkerij alleen al is de reis waard. Dit is geen toeristenval met prefab broodjes; je vindt hier ambachtelijk werk. Loop door de smalle, kronkelige straatjes van Comares naar de bakkerij. Het is vrij klein en oogt bescheiden, maar de geur gidst je. Vraag om de *pan de Comares*, een stevig, rond brood dat hier al generaties lang op dezelfde wijze wordt gebakken. Het is een volkorenbrood met een knapperige korst en zacht kruim. Hier kun je ook *roscos de vino* kopen, koekjes gemaakt met een vleugje lokale wijn. Perfect voor bij de koffie later op de dag. Neem het brood en de roscos mee naar een van de uitzichtpunten, bijvoorbeeld bij het kasteel. Van daaruit heb je een panoramisch uitzicht over de bergen en valleien. Je zult het brood dan niet alleen proeven, maar ook echt ervaren. Verwacht geen luxe picknickplek, maar een bankje of muurtje om even te zitten en te genieten. Bij de bakkerij zelf kun je vaak zien hoe het brood wordt gebakken in de traditionele houtgestookte ovens. Vraag gerust of je even mag kijken. De mensen in Comares zijn vriendelijk en trots op hun ambacht. Het is een simpel pleziertje, maar een authentieke ervaring die je niet snel zult vergeten. Hier eet je een stukje geschiedenis. Een lunch met dit brood, wat lokale kaas en olijven die je in een dorpswinkel koopt, is een aanrader. Voor de kaas ga je naar de *tienda de ultramarinos* — een kleine supermarkt — in de hoofdstraat. Vraag daar specifiek naar een lokale schapenkaas (*queso de oveja*). De combinatie van het verse, stevige brood en de ziltige kaas is een lokaal genot. ### Olijfolie proeven in Pizarra Als je na al dat avontuur toe bent aan iets rustigers, dan kan ik je een bezoek aan Pizarra aanraden. Het ligt iets verder landinwaarts, richting Malaga, maar is prima te bereiken vanaf Nerja. De rit duurt ongeveer drie kwartier tot een uur, afhankelijk van hoe vaak je stopt voor het uitzicht. Pizarra is niet zozeer bekend om de dorpskern – hoewel die zeker de moeite waard is voor een korte wandeling – maar om de olijfolie. Hier vind je een aantal fantastische haciënda's en molinos die de lokale olijven verwerken. Mijn favoriete plek is de Finca La Torre. Die ligt iets ten westen van het centrum van Pizarra, een paar kilometer de heuvels in. Ze produceren hier biologische olijfolie van topkwaliteit en hebben al diverse internationale prijzen gewonnen. Ga niet alleen voor de proeverij, maar vraag ook of je een rondleiding kunt krijgen door de olijfgaard en de molen. De eigenaar vertelt met veel passie over het proces, van oogst tot botteling. Je leert hier echt het verschil waarderen tussen een goede en een uitzonderlijke olijfolie. Bij Finca La Torre moet je zeker de Hojiblanca proeven. Dit is een monovariëtale olijfolie, wat betekent dat deze van één specifieke olijfsoort wordt gemaakt. De Hojiblanca heeft een pittige afdronk en een licht bittere noot, wat hem perfect maakt voor salades of om over gegrilde groenten te sprenkelen. Ze hebben ook een heerlijke Arbequina, die milder is en wat fruitiger, ideaal voor bijvoorbeeld visgerechten of zelfs over vanille-ijs (echt waar, probeer het eens!). Een andere aanrader is Aceites Molisur, net buiten Pizarra gelegen aan de Calle La Raya. Deze molen is kleiner en meer traditioneel. Hier krijg je een inkijkje in de ambachtelijke kant van olijfolieproductie. Verwacht geen uitgebreide rondleidingen of gelikte presentaties, maar wel een eerlijke en pure ervaring. De eigenaren zijn vaak zelf aanwezig en vertellen graag over de geschiedenis van hun familiebedrijf. Bij Molisur focussen ze zich voornamelijk op de Picual-olijf. Deze olie is intenser van smaak en heeft een langere houdbaarheid. Perfect om te gebruiken bij het bakken en braden, of als basis voor een stevige gazpacho. Vergeet niet een flesje mee te nemen, want deze olie is een ware smaakmaker die je in Nederland moeilijk zult vinden. De proeverijen hier zijn vaak informeler, direct vanuit de tank, wat de ervaring alleen maar authentieker maakt. ### Moorse geschiedenis in Vélez-Málaga verkennen Na al die bergdorpjes en natuurervaringen ben ik de afgelopen maand iets dichter bij de kust gebleven, maar wel met evenveel historie. Vélez-Málaga, de hoofdstad van de Axarquía, is een stad die vaak over het hoofd wordt gezien door toeristen die direct naar de stranden van Torre del Mar of Caleta de Vélez rijden. Dat is jammer, want de stad heeft een rijke Moorse geschiedenis die je heel goed kunt verkennen. Het meest in het oog springende is de Alcazaba, de oude Moorse vesting bovenop de heuvel. De toegang is gratis, wat altijd meegenomen is. Naast de Alcazaba is de stad zelf ook een aaneenschakeling van smalle straatjes, pleinen en kerken die ooit moskeeën waren. Verdwaal er gerust een beetje in, je komt vanzelf wel weer op een grotere straat terecht. Een bezoek aan de Hermandad de Nuestro Padre Jesús 'El Rico' is ook de moeite waard, vooral als je interesse hebt in de Semana Santa (Heilige Week). Zelfs buiten die periode geeft de verzameling processiebeelden en kleding een goed beeld van de lokale tradities. Van daaruit kun je doorlopen naar het Palacio del Marqués de Beniel, een goed bewaard gebleven achttiende-eeuws paleis. Vélez-Málaga biedt meer dan alleen Moorse geschiedenis. De stad heeft ook een levendig lokaal leven, met diverse markten en kleinere, authentieke tapasbars waar de prijzen nog aangenaam zijn. Ik pakte er een terrasje op Plaza de las Carmelitas, een centraal plein waar de lokale bevolking samenkomt. De stad is, in tegenstelling tot veel kustplaatsen, niet gebouwd voor het toerisme en dat is precies de charme. Het is een plek waar je het dagelijks leven kunt proeven en meer leert over de diepgewortelde geschiedenis van de regio. Vélez-Málaga is een welkome afwisseling van de drukke badplaatsen en een uitstekende plek om de Moorse erfenis van de Axarquía te ervaren. De moeite waard. Gewoon doen.