Lentefeest in Salares brengt middeleeuwse sferen

Het sprookje van Salares

Ik herinner me mijn eerste keer in Salares nog goed. De geur van rozemarijn en dennen hing in de lucht, de zon scheen fel. Het was maart, maar voelde als zomer. Ik was onderweg naar een lentediner met vrienden. Dit dorp zou de plek van een middeleeuws festival zijn. Dat wist ik toen nog niet. De weg ernaartoe was bochtig en steil. Ik reed door witte dorpen met rode daken en zag olijfboomgaarden glinsteren in de verte. Salares zelf leek klein, met slingerende straatjes. Witgekalkte huizen klampten zich vast aan de heuvel. De 13e-eeuwse Moorse minaret stak fier boven de daken uit. Het gaf al een hint van de historie. Zelfs zonder de poorten en vlaggen van het aankomende feest, had het dorp een eigen charme. De rust was tastbaar. Hier leven mensen eenvoudig, verbonden met de natuur. Ik waande me even in een ander tijdperk. Ik snapte meteen waarom juist hier een middeleeuws festival zou plaatsvinden. De setting was perfect.

Een duik in de Middeleeuwen

Ridders te paard galoppeerden over het dorpsplein. Hun zwaarden kletterden. Een schouwspel. Ik stond daar, met mijn mond open. Kinderen renden met houten zwaarden rond. Een feest voor jong en oud. De sfeer was direct authentiek. Geen halve maatregelen hier. De straten waren gevuld met marktkramen. Overal stalletjes met handgemaakte spullen. Leren tassen, keramiek, kruiden. Ik kocht er een speciale geitenkaas. De kaasboer vertelde me trots over zijn ambacht. Geen supermarktproduct, een echt streekproduct. Overal rook het naar eten. Vlees van het spit, vers brood uit steenovens, lokale wijnen. Ik proefde een beker hidromiel, mede. Het dorp was een levensecht Middeleeuws schilderij. Dit keer is het feest in de tweede helft van maart. Het is slechts een uur rijden vanuit Nerja. Een perfect dagje uit.

Zo kom je er en parkeer je slim

De rit naar Salares is op zich al een bezienswaardigheid. Je volgt de snelweg A-7 tot Velez-Málaga. Daarna pak je de A-356 richting La Viñuela. Vanaf daar is het een slingerende weg, de MA-156. Reken op een uur rijden vanaf Málaga. Het is een mooie route door het binnenland. Ik geniet altijd van het uitzicht op de bergen. Parkeren kan een uitdaging zijn. Het dorp is klein. Er zijn wel tijdelijke parkeerplaatsen ingericht aan de rand van Salares. Volg de borden 'Parking Feria Medieval'. Deze staan duidelijk aangegeven. Ik probeer altijd vroeg te zijn. Dan heb je de meeste kans op een goede plek, dicht bij het centrum. Een alternatief is in Árchez parkeren en het laatste stukje lopen. Dat is ongeveer anderhalve kilometer. Een mooie wandeling als het weer meezit. Vanaf de parkeerplaatsen rijden er soms ook pendelbusjes. Check dit wel even vooraf. Ik loop liever, dat geeft me de kans om alvast in de sfeer te komen.

Waar je lekker kunt eten na het feestgewoel

Na het feestgewoel in Salares kun je lekker eten. Na al dat Middeleeuwse spektakel krijg je trek. Ik ging de heuvels weer af, richting de kust. Bij Velez-Málaga vind je Restaurante El Convento. Ze serveren hier traditionele gerechten. Probeer de plato de los montes, een mix van vlees en aardappelen. Simpel, maar goed na zo'n dag. Een andere optie is iets dichterbij, in Canillas de Albaida. Het is geen groot restaurant. Het is meer een bar met een kleine keuken, maar de migas zijn hier fantastisch. Vraag de eigenaar om de dagschotel. Vaak een verrassing, altijd vers. De wijnen zijn lokaal en spotgoedkoop. Ik geniet dan van het uitzicht op de bergen. Als je echt iets anders wilt, rijd dan door naar Competa. Daar vind je meer keuze. Ik kies daar de laatste tijd vaak voor Mesón La Axarquía. Even wat meer uitstraling en ze hebben cordero al horno, lamsvlees uit de oven. Dat is mijn favoriet. Dit is zo'n plek waar je langer blijft dan gepland. Neem het van mij aan.